چیزی که تا این وقت شب نذاشته بخوابم بوی مست کننده ی بارون و خاطرات دوره ی دانشحوییه !

اما الان نمیدونم از بارون و عطش همیشگیم بنویسم یا از کسی که شبای زیادیه نمیذاره یه خواب راحت داشته باشم!

کسی که از این به بعد قراره دربارش بنویسم! ولی جز یه اسم ازش هیچی نمیدونم! حتی اینکه کجا میشه باهاش خلوت کرد!

برای همینه که اینجا شده اتاقک خلوت من و اون ! من اینجا براش می نویسم و اون تو ی قلبم برام کامنت میذاره!

اینجا قراره بشه پاتوق ما ! من و سید علی... . یادت باشه این اسم یه رازه بین من و تو ! چون من فقط همین یه نشونی رو ازش دارم... .

نشونی منو به کسی نده چون دلم میخواد اولین کسی باشم که ملاقتش می کنم... .